„Nie zgaśnie tej przyjaźni żar, co połączyła nas…”
Z głębokim smutkiem i niedowierzaniem przyjęliśmy wiadomość o śmierci naszego instruktora phm. Dariusza Sokołowskiego.
Dziś odszedł na Wieczną Wartę Przyjaciel, Człowiek o wielkim sercu i niezwykłej sile jednoczenia ludzi wokół harcerskiej służby.
Druh Dariusz związał się z naszym hufcem w 2020 roku, kiedy szczepy ze Stęszewa i Buku zostały włączone w struktury Hufca Nowy Tomyśl. Od samego początku wniósł w nasze środowisko doświadczenie, zaangażowanie i odpowiedzialność. To m.in. dzięki jego zaangażowaniu rozpoczęliśmy budowanie od podstaw struktury hufca po zmianie władz w 2022 roku. W swojej harcerskiej służbie pełnił wiele funkcji, w tym m.in komendanta Szczepu Stęszew, Ośrodka ZHP Buk, a wcześniej także sakrbnika i komendanta Hufca Poznań Rejon. Od 2022 roku pełnił funkcję członka Hufcowej Komisji Stopni Instruktorskich. To dzięki jego zaangażowaniu, rzetelnej ocenie prób i sprawozdań oraz mądremu towarzyszeniu młodym, spod skrzydeł Komisji wyszli nowi instruktorzy, którzy dziś odbudowują i umacniają strukturę instruktorską naszego hufca.
Był człowiekiem niezwykle oddanym drugiemu człowiekowi. Troszczył się o instruktorów, pamiętał o tych szczególnie zasłużonych dla harcerstwa, budował mosty między pokoleniami. Potrafił zjednoczyć wokół siebie grupę ludzi, która chciała iść za nim, bo widziała w nim autentyczność, odpowiedzialność i serce do służby.
Przez wiele lat dowodził Bukowskim Sztabem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, z oddaniem organizując działania na rzecz potrzebujących. Organizował liczne obozy i zimowiska, zawsze starając się aby na wyjazd pojechało jak najwięcej uczestników. Nie oszczędzał na programie. Dbał o to, by harcerze i zuchy przeżywali przygodę prawdziwą, bogatą w wartości i doświadczenia. Wiedział, że harcerstwo to nie tylko struktura i obowiązek, ale przede wszystkim służba.
W swojej służbie realizował słowa, które tak często przypominamy: „Starajcie się zostawić ten świat choć trochę lepszym, niż go zastaliście”.
Dziś możemy powiedzieć z pełnym przekonaniem, że Druh Dariusz zostawił nasz hufiec, nasze środowisko i nasze serca lepszymi.
Druhu Darku, dziękujemy Ci za każdą radę, każde dobre słowo, każdą wspólną zbiórkę, odprawę i ognisko na bazie. Dziękujemy za Twoją służbę, odpowiedzialność i wiarę w ludzi. Będziemy nieść dalej to, czego nas uczyłeś, i strzec ognia, który pomagałeś nam rozpalać.
Czuwaj Druhu! Do zobaczenia na wiecznej warcie.
